Het onbekende

Kids en het ‘onbekende’

Wij krijgen vaak de vraag of kinderen niet heel terughoudend zijn naar ons als ze bij ons mogen komen spelen in de kinderopvang. Daar willen we vandaag graag iets meer over uitleggen.

 

Mógen of móeten?

Allereerst mógen kinderen bij ons komen spelen, het is geen moeten! Uiteraard kan het soms wel zo zijn dat de ouders of de organisatie er wel vanuit gaan dat de kinderen echt bij ons zijn en blijven, maar één ding is zeker: dwingen werkt nooit bij een kind en het onbekende!

 

Het onbekende…

Alle kinderen hebben soms wel eens het gevoel van angst. Ze zijn hierbij eenkennig, bang dat ze verlaten worden. Dit heeft voornamelijk te maken met kinderen tussen de 8 en 18 maanden oud. Het draait dan vooral om één van de ouders die werkelijk overal bij moeten blijven. Bij het douchen, het eten, tv kijken, naar de toilet gaan en het naar bed gaan. Zonder deze ouder is het kind bang voor het onbekende. Iets dat kan gebeuren, iets dat ze zien, ruiken. Noem maar op! Maar dit is niet bang zijn voor het “onbekende”! Dit is bang zijn dat een ouder hem verlaat.
De beste manier om hier mee om te gaan is communiceren met het kind. Vertellen dat je terug zult komen, wat je gaat doen en wat er gaat gebeuren. Veel kinderen zullen na een paar minuutjes de situatie weer in de hand hebben!

 

Hoe doen wij dat op locatie?

Vaak zien we direct aan het snoetje van een kind of het nieuwsgierig is of niet. Nieuwsgierigheid is een teken dat ze graag willen ontdekken en dat meestal ook wel alleen of met andere kinderen kunnen doen. Daar hebben ze papa, mama of iemand anders die ze kennen dan niet meer voor nodig. We benaderen de kinderen altijd rustig en proberen ze even te ‘polsen’. De ouders geven vaak ook al aan of ze het spannend vinden of hoe ze in elkaar zitten. De reactie van de ouders en van het kind zelf bepaalt voor ons hoe wij ermee om gaan. Nodigen we ze uit om mee te spelen, laten we ze even aftasten of bieden we een rustig speelplekje aan met andere kinderen. Allemaal opties!

 

Papa en mama komen ook even kijken

Natuurlijk mogen de ouders altijd mee naar binnen om eerst even lekker samen op ontdekkingsreis te gaan. We leggen de kinderen ook altijd uit dat mama en papa niet ver weg zijn en dat als er iets is ze gelijk bij ons mogen komen. Je ziet vaak dat de angst dan al minder wordt. Soms wil het wel eens zo zijn dat de kinderen gelijk komen als de ouders weg zijn. Ze testen dan eigenlijk of we echt wel doen wat we zeggen, en dat was bellen. Het is fijn om daarna dan te zien dat ze ons gaan vertrouwen en daarna wel heerlijk kunnen spelen.
Soms spreken we met de ouders en de kinderen af dat ze om de zoveel tijd even komen kijken hoe het gaat, of dat ze samen gaan lunchen bijvoorbeeld. Dan hebben de kinderen iets om naar uit te kijken.

Angst kan van veel factoren afhangen. Zijn er andere kinderen om mee te spelen? Is het bekend terrein? Zien ze speelgoed wat ze kennen? Als niks ze bekend voorkomt kan het logisch zijn dat kinderen terughoudend zijn, maar in de meeste gevallen zijn de kinderen aan het eind zo leuk aan het spelen dat er vaak gezegd wordt:

“Mogen we niet nog even blijven…??”